وقتي از تو دل بريدم          جز خودت چيزي نديدم

آخرين ستاره ي آسمان راشمردم
اما
شمردن زيبايي تو را نمي توانم
من تاخانه ي غروب خورشيد پيش رفتم
اما هيچگاه خانه ي تورانديدم
ديشب خوابت راديدم
نه زيباييت
نه خانه ات
فقط حسرتي كه چراخواب زندگيه هميشه گيم نبود
چراخوش ترين لحظات زندگي دريك خواب كوتاه خلاصه شده
مي خواهم براي هميشه بخوابم
هيچ چيزمهم نيست
فقط تو
 

              در دامن سکوت به تلخی گریستم

                 نالان ز کرده ها و پشیمان ز گفته ها

                          دیدم که لایق تو و عشق تو نیستم

ده گفتي که نه بايد بروم حوصله اي نيست گفتم کمي فکر خودم باشم و آن وقت جز عشق تو در خاطر من

مشغله اي نيست رفتي تو خدا پشت و پناهت ، به سلامت بگذار بسوزد دل من مسئله اي نيست...

لبریز از تولد خورشید

مست از تولد باران

حیرانم حیران

کسی در یک قدمی ام بود

کسی در یک قدمی ام هست

ومن در هزار قدمی خود

تنهایم

تنها تر از لحظه ای که ذوب می شوم

تنها تر از لحظه ای که بارانی ام

معلق در فضای دل تنگی

سرگردان در هوای رسیدن

                            دل تنگ دل تنگ دل تنگ

                            تنهای تنهای تنها

      ولی هنوز خورشید می تابد

                    وباران می بارد

ابر ها همچون دل من گشته اند تکه تکه.پاره پاره.چاک چاک
آسمان چون ریسمانی. بی امان می کشد بیچاره دل را روی خاک
با دل من گر تو بازی می کنی دشمنان اینگونه راضی می کنی
قلب من دست تورا می بوسدش گرچه تو نامهربانی می کنی

وقتی رفت.........   

وقتی چمدانش را به قصد رفتن بست،

نگفتم: عزیزم ، این کار را نکن.

نگفتم: برگرد و یک بار دیگر به من فرصت بده.

وقتی پرسید دوستش دارم یا نه،

رویم را برگرداندم،

حالا او رفته، و من

تمام چیزهایی را که نگفتم، می شنوم.

نگفتم: عزیزم، متاسفم، چون من هم مقصر بودم.

نگفتم: اختلاف ها را کنار بگذاریم،

چون تمام آنچه می خواهیم عشق و وفاداری و مهلت است.

گفتم: اگر راهت را انتخاب کرده ای،

من آن را سد نخو اهم کرد.

حالا او رفته، و من

تمام چیزهایی را که نگفتم، می شنوم.

او را در آغوش نگرفتم و اشک هایش را پاک نکردم

نگفتم: اگر تو نباشی، زندگی ام بی معنی خواهد بود.

فکر می کردم از تمامی آن بازی ها خلاص خواهم شد.

اما حالا، تنها کاری که می کنم

گوش دادن به چیزهایی است که نگفتم.

نگفتم: بارانی ات را درآر...

قهوه درست می کنم و با هم حرف می زنیم.

نگفتم: جادهء بیرون خانه

طولانی و خلوت و بی انتهاست.

گفتم: خدا نگهدار، موفق باشی،

خدا به همراهت. او رفت

و مرا تنها گذاشت

تا با تمام چیزهایی که نگفتم، زندگی کنم.

 زندگی چیزی جز یک دروغ بزرگ نیست !!!